محسن چاوشی – جهانِ فاسدِ مردم را

ریتم : ۶/۸ سنگین

ترانه سرا : حسین صفا  /  آهنگساز : محسن چاوشی
تنظیم کننده و میکس و مسترینگ : شهاب اکبری

 

جهانِ فاسدِ مردم را بریز دور و در این دوری

به عطرِ نافه ی خود خو کن کمین بگیر جهانت را

سپس شکارچیانت را به تیرِ معجزه آهو کن

مفصل‌اند زمستانها و برف نسخه‌ی خوبی نیست

برای سرفه‌ ی گلدانها گلی نمانده خودت گل باش

تو را بکارو شکوفا شو تو را بچینو تو را بو کن

دلم دف است نیستانا ، نگاهِ صوفی ناخوانا

جهان پریشیِ مولانا ، دهان پریشیِ مولانا

تو خانقاهِ منی با من بچرخو یا حقو یاهو کن

شب است یک تنه زیبا شو و چند ماه شکیبا شو

سپس مرا متولد کن بتاب روی شبم دریا

و جوجه اردکِ زشتم را به زیر بالو پرت قو کن

کسی نمیشنود ما را اگر که روی سخن داری

و دردِ حرف زدن داری اگر دهانِ خودت هستی

اگر زبانِ خودت هستی به گوش های خودت رو کن

دو تا بریده ی از شانه دو تا خجوز و دیوانه

منم دو دست که میخواهم بغل بگیرمت ای جنگل

تفقدی نظری چیزی به این دو ساقه ی کم رو کن

مسم که پخشو پلا هستم دچارِ دردو بلا هستم

تو عادلی که طلا هستی ، به کیمیای مساواتت

تو را بدل به خودت اما ، مرا بدل به ترازو کن

تو را ببوس که لبهایت هنوز طعمِ عسل دارد

تو را بخواه که آغوشت هنوز میلِ بغل دارد

تو را بکارو شکوفا شو ، تو را بچینو تو را بو کن